منقبت : در مسند احمد بن حنبل از ابن عباس - رضى الله عنه - مروى است كه گفت : « شنيدم از امير المؤمنين على كه مىگفت : انا عبد اللّه و اخ رسول اللّه و انا صديق الاكبر ؛ لا يقولها غيرى الّا كاذب مفتر . » يعنى ، منم قطب زمان و قايم مقام حبيب رحمان و برادر رسول اللّه و منم صديق اكبر ؛ اين كلمه را كسى نگويد بجز من مگر مفترى . مؤلف [ گويد ] : اسم عبد اللّه مخصوص اقطاب است و لهذا اكابر انبيا - عليهم السّلام - را كه اقطاب اعصار بودند در قرآن مجيد هرجا ذكر كرده ، موسوم به عبد اللّه گردانيده . كما قال اللّه تعالى : « [ قالَ ] إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا . » 0362224 خ 0 22 خ منقبت : در مصابيح القلوب و سير النّبى و كفاية المؤمنين از امام حسين - عليه السّلام - مروى است كه گفت : « روزى پدر من بر كنار فرات جهت غسل در آب شد . ناگاه موجى برآمده پيراهنش ببرد . چون بيرون آمد ، هاتفى گفت : انظر عن يمينك خذ ماترى . چون نگاه كرد پيرهنى ديد در ديبايى پيچيده ، فرا گرفت . رقعه‌اى از گريبانش افتاد كه بر او نوشته بود : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ؛ هذه هدية من اللّه العزيز الحكيم الى على بن ابى طالب هذا قميص يورث عمران كذلك اورثناها قوما آخرين . » يعنى ، اين تحفه است از خداوند عزيز الحكيم به سوى على بن ابى طالب . اين هديه قميص است كه ارث داده شده است عمران ، همچنين ميراث مىدهم او را به قومى ديگر . منقبت : در مجلّد ثانى حبيب السّير و مناقب ابن مردويه از انس مالك مروى است كه : « رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود : بهشت مشتاق است به چهار كس از امت من . خواستم معلوم كنم ، پس نزد ابو بكر - رضى الله عنه - رفته ، گفتم : رسول فرمود : انّ الجنّة تشاق الى اربعة من امّتى . بپرس از آن حضرت آن چهار كس كدامند ؟ ابو بكر گفت : ملاحظه دارم اگر از جمله آن چهار نباشم ، بنو تميم مرا سرزنش كنند . آنگاه نزد عثمان - رضى الله عنه - رفته ، حديث مذكور را با وى در ميان نهادم . او نيز گفت : انديشه دارم اگر از جمله آن چهار نباشم ، بنو اميّه زبان به طعن من گشايند . پس نزد عمر - رضى